SCENA CST
CST edycja VI
Dział programowy CST-Scena prezentuje szerokiej publiczności spektakle z obszaru tańca współczesnego, performansu, teatru fizycznego oraz sztuk pokrewnych. Pokazuje prace różnych grup artystów i artystek: studentów_ek oraz absolwentów_ek szkół o kierunkach związanych z tańcem; artystów_ek niezależnych, grup/kolektywów/zespołów zrzeszających adeptów_ki, zawodowych tancerzy_ki, amatorów_ki, a także grup międzypokoleniowych.
Program CST-Sceny jest realizowany w trzech blokach: „Taniec, dialog, człowiek, kultura”, „Scena otwarta dla młodych” oraz „Taniec i Nowe Media”.
Kuratorka: Katarzyna Stefanowicz
WIECZÓR 1 / ENCORE - Liwia Bargieł /
ENCORE
Miłość jest możliwością asystowania przy narodzinach świata. Jest wszechobecna. To kosmiczna, uniwersalna siła, chemiczna grawitacja, dzięki której istnieje życie. Jest jedną z najsilniejszych motywacji, piękna i tragiczna w swojej niemożności spełnienia. W miłości podmiot usiłuje dotknąć „bytu drugiego” – dąży do całkowitego zespolenia, pragnie wniknąć w jego jestestwo. Podmiot miłości przekracza siebie samego, przekracza narcyzm, jednakże nigdy nie dotrze do celu. W miłości podmioty będą zawsze przeżywać różnicę i podejmować nieustające próby połączenia na poziomie metafizycznym.
Spektakl choreograficzny z muzyką Lucii Długoszewski wykonywaną na żywo, przeznaczony dla młodzieży i dorosłych.
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
Choreografia: Liwia Bargieł-Kiełbowicz,
Kierownictwo muzyczne: Lilianna Krych,
Taniec: Liwia Bargieł-Kiełbowicz, Stanisław Bulder,
Flet: Zofia Dutkiewicz,
Fortepian: Martyna Kułakowska,
Perkusja: Olga Helena Przybył,
Scenografia: Bartłomiej Kiełbowicz,
Koordynacja produkcji: Zofia Zajkowska,
Producent: Stowarzyszenie Supermarket Artystyczny,
Koprodukcja: Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab
WIECZÓR 2 / TRANSITION /Iwona Olszowska i Paweł Konior
Inspiracją do improwizacji strukturalnej były ground fluid, membrane, transitional fluid i proces oparty o Body Mind Centering oraz grę skojarzeń – pojęcia i słowa transition.
trans
obecność
membrana
jonosfera, fale…
Bycie w przestrzeni fal,
ich różnorodności, wzajemnego oddziaływania.
Podążanie ciała i umysłu.
Podróż w stan…przejście… zmiana… reakcja…
Rezonowanie…koherencja…
TranSitIon
Stan przejścia, zmiany, reakcji…
rezonowanie, oddziaływanie…
Sfera trwania, przemiany
Podążanie ciała i umysłu
Bycie w przestrzeni fal, ich różnorodności,
Podróż w nastrój, ocean przestrzeni, jonosferę…
trans – obecność – wibracja
Usiąść przed podróżą
Zanurzyć się…
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
koncepcja: Iwona Olszowska
struktura: Iwona Olszowska, Paweł Konior
improwizacja: Iwona Olszowska Paweł Konior.
Muzyka samplowana na żywo: Marcin Janus
Premiera: 16 października 2021, Festiwal Ciało/Umysł, Komuna Warszawa.
Spektakl został zrealizowany na zaproszenie i dzięki produkcyjnemu wsparciu Fundacji Ciało/Umysł.
WIECZÓR 3 / PRACA / KOLEKTYW HUNTERS GATHERERS
Pięciu tancerzy, kilka strategii, jedno zadanie. Ważąca 7.25 kg żelazna kula. Obecność przedmiotu wymaga badania.
Praca jest pojęciem wieloznaczeniowym. Może oznaczać trudności związane z wykonywaniem zawodu jak i pracę nad sobą, ze sobą, dla siebie i dla innych. Praca kreuje wyzwania i zadania do rozwiązania. Każdy z nas stosuje inną strategię rozwiązywania problemów: w pracach solowych tancerzy można zaobserwować różne taktyki realizacji zadania. Być może w którejś z nich widz rozpozna również siebie. Spektakl skłania do refleksji nad sensem pracy i znaczeniami własnych wyborów. „Praca” jest spektaklem abstrakcyjnym, nie opowiada jednej linearnej historii, dając w ten sposób widzowi wolność interpretacji.
W budowie spektaklu inspirowaliśmy się z teoriami Embodied Heurisitic i 4E Cognition opisującymi ruch w kategoriach funkcji poznawczej. Poznanianie przez ruch odbywa się za pomocą serii eksperymentów, a strategia radzenia sobie z problemem zostaje wypracowana poprzez ruch i powtarzalność. Tancerze są postawieni przed problemem jakim jest używana w lekkoatletyce żelazna kula, która wyjęta z kontekstu sportowego nabiera nowych, symbolicznych znaczeń. Przedmiot oferuje tancerzowi nowe możliwości ale i restrykcje w poruszaniu się. Proces ten zależy nie tylko od afordancji kuli ale również od potencjału ciała tancerza i ustala się w sensomotorycznej pętli, w której tancerz dostosowuje się do ciągle zmieniającej się sytuacji. W ten sposób widz ma szansę zaobserwować indywidualne strategie radzenia sobie z problemem nie tylko fizyczne (zależne od siły, wytrzymałości i umiejętności), ale też psychiczne (ciekawość, nieśmiałość, frustrację, wyśmianie, negację).
Z tymi wszystkimi zagadnieniami mierzy się muzyka bluesowa, która tworzy integralną część spektaklu. Nowa solowa płyta Patryka Zakrockiego „Tales for Solo Guitar” to krótkie opowieści, które łączą się z opowieściami poszczególnych tancerzy.
Zdecydowaliśmy się na użycie solo jako osi kompozycyjnej aby podkreślić indywidualność ale i samotność człowieka wobec podstawowych wyzwań życia. Jednocześnie inni tancerze stają się obserwatorami pracy solistki/solisty – nawiązuje to zarówno do praktyki związanej z Authentic Movement, jak i, nieco przewrotnie, może kojarzyć się z robotnikami budowlanymi wspierającymi pracę swoich kolegów. Niespieszne tempo ruchu i muzyki nawiązuje do idei slow life i life work balance ale jest też świadomą polemiką ze współczesnością która popycha nas w stronę pracoholizmu i ciągłej produkcji („jeśli nie idziesz do przodu to się cofasz”, „wstawaj szkoda dnia”, „wyżej mocniej dalej”) – które jednak często prowadzą do wypalenia, a także nadmiernej konsumpcji i nadużywania zasobów naszej planety.
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
Choreografia/koncept: Zuzanna Kasprzyk, Andrzej Molenda
Taniec: Emilia Biskupik, Paweł Grala, Maksymilian Hać, Sara Kozłowska, Anna Kukulska
Muzyka: Patryk Zakrocki
Światła: Ewa Garniec
WIECZÓR 4 / 𝗠𝗢𝗩_𝗕𝗼𝗱𝘆 𝗟𝗮𝗯 / 𝖯𝗂𝗈𝗍𝗋 𝖩𝖠𝖭𝖮𝖶𝖢𝖹𝖸𝖪 / 𝖳𝖺𝗇𝗂𝖾𝖼 𝗂 𝖭𝗈𝗐𝖾 𝖬𝖾𝖽𝗂𝖺
𝖵𝗂𝖽𝖾𝗈 𝗂𝗇𝗌𝗍𝖺𝗅𝖺𝖼𝗃𝖺 – 𝖯𝗈𝗄𝖺𝗓 𝖽𝗓𝗂𝖺ł𝖺𝗇́ 𝖼𝗁𝗈𝗋𝖾𝗈𝗀𝗋𝖺𝖿𝗂𝖼𝗓𝗇𝗒𝖼𝗁
𝖢𝗈 𝖻𝗒 𝖻𝗒ł𝗈, 𝗀𝖽𝗒𝖻𝗒 𝖼𝗂𝖺ł𝗈 𝗌𝗍𝖺ł𝗈 𝗌𝗂𝖾̨ 𝗀𝖾𝗇𝖾𝗋𝖺𝗍𝗈𝗋𝖾𝗆 𝗄𝗌𝗓𝗍𝖺ł𝗍𝗈́𝗐 𝗂 𝗈𝖻𝗂𝖾𝗄𝗍𝗈́𝗐 𝗉𝗋𝗓𝖾𝗌𝗍𝗋𝗓𝖾𝗇𝗂? 𝖦𝖽𝗒𝖻𝗒 𝗍𝗐𝗈𝗋𝗓𝗒ł𝗈 𝗐𝗂𝖽𝗈𝖼𝗓𝗇𝖾 𝖿𝗂𝗀𝗎𝗋𝗒, 𝗇𝖺 𝗄𝗍𝗈́𝗋𝗒𝖼𝗁 𝗈𝗉𝖺𝗋𝗍𝖺 𝗃𝖾𝗌𝗍 𝖿𝗂𝗓𝗒𝗄𝖺 𝗍𝖾𝗀𝗈 𝗌́𝗐𝗂𝖺𝗍𝖺? 𝖢𝗓𝗒 𝗐𝗈́𝗐𝖼𝗓𝖺𝗌 𝗍𝖺𝗇́𝖼𝗓𝖺̨𝖼 𝖼𝗓𝗎ł𝖻𝗒𝗌́, 𝗓̇𝖾 𝗍𝗐𝗈𝗂𝗆 𝖼𝗂𝖺ł𝖾𝗆 𝗋𝗓𝖺̨𝖽𝗓𝗂 𝗌́𝗐𝗂𝖾̨𝗍𝖺 𝗀𝖾𝗈𝗆𝖾𝗍𝗋𝗂𝖺?
𝖡𝖺𝗓𝗎𝗃𝖺̨𝖼 𝗇𝖺 𝖽𝗈𝗄𝗈𝗇𝖺𝗇𝗂𝖺𝖼𝗁 𝖺𝗆𝖾𝗋𝗒𝗄𝖺𝗇́𝗌𝗄𝗂𝖾𝗀𝗈 𝖼𝗁𝗈𝗋𝖾𝗈𝗀𝗋𝖺𝖿𝖺 𝖶𝗂𝗅𝗅𝗂𝖺𝗆𝖺 𝖥𝗈𝗋𝗌𝗒𝗍𝗁𝖾’𝖺, 𝖺𝗎𝗍𝗈𝗋 𝗉𝗋𝗈𝗃𝖾𝗄𝗍𝗎 𝖯𝗂𝗈𝗍𝗋 𝖩𝖺𝗇𝗈𝗐𝖼𝗓𝗒𝗄 𝗈𝗉𝗋𝖺𝖼𝗈𝗐𝖺ł 𝗆𝖾𝗍𝗈𝖽𝖾̨, 𝗄𝗍𝗈́𝗋𝖺 𝗓𝖺 𝗉𝗈𝗆𝗈𝖼𝖺̨ 𝖺𝗅𝗀𝗈𝗋𝗒𝗍𝗆𝗈́𝗐 𝗂 𝖺𝗉𝗅𝗂𝗄𝖺𝖼𝗃𝗂 𝗆𝗈𝖻𝗂𝗅𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗉𝗋𝗓𝖾𝗍𝗐𝖺𝗋𝗓𝖺 𝗍𝖺𝗇𝗂𝖾𝖼 𝗐 𝗓𝖻𝗂𝗈́𝗋 𝗈𝖻𝗂𝖾𝗄𝗍𝗈́𝗐 𝗂 𝖿𝗂𝗀𝗎𝗋 𝗀𝖾𝗈𝗆𝖾𝗍𝗋𝗒𝖼𝗓𝗇𝗒𝖼𝗁. 𝖣𝗈 𝗎𝖽𝗓𝗂𝖺ł𝗎 𝗐 𝖾𝗄𝗌𝗉𝖾𝗋𝗒𝗆𝖾𝗇𝖼𝗂𝖾 𝗓𝗈𝗌𝗍𝖺ł𝗈 𝗓𝖺𝗉𝗋𝗈𝗌𝗓𝗈𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗉𝗋𝖺𝗐𝗂𝖾 𝖼𝗓𝗍𝖾𝗋𝖽𝗓𝗂𝖾𝗌𝗍𝗎 𝗍𝖺𝗇𝖼𝖾𝗋𝗓𝗒 𝗓 𝖼𝖺ł𝖾𝗃 𝖯𝗈𝗅𝗌𝗄𝗂 𝗋𝖾𝗉𝗋𝖾𝗓𝖾𝗇𝗍𝗎𝗃𝖺̨𝖼𝗒𝖼𝗁 𝗋𝗈́𝗓̇𝗇𝖾 𝗌𝗍𝗒𝗅𝖾 𝗂 𝗃𝖺𝗄𝗈𝗌́𝖼𝗂 𝗋𝗎𝖼𝗁𝗎 (𝗓 𝗐𝗒𝖽𝗓𝗂𝖺ł 𝗍𝖺𝗇́𝖼𝖺 𝖴𝗇𝗂𝗐𝖾𝗋𝗌𝗒𝗍𝖾𝗍𝗎 𝖬𝗎𝗓𝗒𝖼𝗓𝗇𝖾𝗀𝗈 𝖥𝗋𝗒𝖽𝖾𝗋𝗒𝗄𝖺 𝖢𝗁𝗈𝗉𝗂𝗇𝖺, 𝗐𝗒𝖽𝗓𝗂𝖺ł𝗎 𝗍𝖺𝗇́𝖼𝖺 𝖠𝗄𝖺𝖽𝖾𝗆𝗂𝗂 𝖳𝖾𝖺𝗍𝗋𝖺𝗅𝗇𝖾𝗃 𝗐 𝖡𝗒𝗍𝗈𝗆𝗂𝗎, 𝖪𝗈𝗇𝗍𝖺𝗄𝗍𝗎 𝖨𝗆𝗉𝗋𝗈𝗐𝗂𝗓𝖺𝖼𝗃𝗂, 𝗇𝗂𝖾𝗓𝖺𝗅𝖾𝗓̇𝗇𝗂 𝗍𝖺𝗇𝖼𝖾𝗋𝗓𝖾 𝗓𝖾 𝗌́𝗋𝗈𝖽𝗈𝗐𝗂𝗌𝗄𝖺 𝗐𝖺𝗋𝗌𝗓𝖺𝗐𝗌𝗄𝗂𝖾𝗀𝗈 𝗈𝗋𝖺𝗓 𝗍𝖺𝗇𝖼𝖾𝗋𝗓𝖾 𝗅𝗎𝖽𝗈𝗐𝗂). 𝖯𝗈𝗌𝗄𝗎𝗍𝗄𝗈𝗐𝖺ł𝗈 𝗍𝗈 𝗌𝗓𝖾𝗋𝗈𝗄𝗂𝗆 𝗌𝗉𝖾𝗄𝗍𝗋𝗎𝗆 𝗃𝖺𝗄𝗈𝗌́𝖼𝗂 𝗂 𝖾𝗄𝗌𝗉𝗋𝖾𝗌𝗃𝗂 𝗋𝗎𝖼𝗁𝗎 𝖼𝗁𝗈𝗋𝖾𝗈𝗀𝗋𝖺𝖿𝗂𝖼𝗓𝗇𝖾𝗀𝗈, 𝗐𝗒𝗄𝗈𝗋𝗓𝗒𝗌𝗍𝖺𝗇𝖾𝗀𝗈 𝖽𝗈 𝖻𝗎𝖽𝗈𝗐𝖺𝗇𝗂𝖺 𝗌𝗍𝗋𝗎𝗄𝗍𝗎𝗋 𝗐𝗂𝗓𝗎𝖺𝗅𝗇𝗒𝖼𝗁. 𝖤𝗄𝗌𝗉𝖾𝗋𝗒𝗆𝖾𝗇𝗍 𝗍𝗋𝗐𝖺ł 𝗈𝖽 𝖼𝗓𝖾𝗋𝗐𝖼𝖺 𝖽𝗈 𝗀𝗋𝗎𝖽𝗇𝗂𝖺 𝟤𝟢𝟤𝟦 𝗋𝗈𝗄𝗎. 𝗪 𝗲𝗳𝗲𝗸𝗰𝗶𝗲 𝗽𝗼𝘄𝘀𝘁𝗮ł𝗼 𝗻𝗶𝗲𝗰𝗼𝗱𝘇𝗶𝗲𝗻𝗻𝗲 𝗮𝗿𝗰𝗵𝗶𝘄𝘂𝗺 𝘁𝗮𝗻́𝗰𝗮, 𝗍𝗈́𝗋𝖾 𝗐 𝗉𝗈𝗌𝗍𝖺𝖼𝗂 𝖵𝖨𝖣𝖤𝖮 𝗂𝗇𝗌𝗍𝖺𝗅𝖺𝖼𝗃𝗂 𝗓𝗈𝗌𝗍𝖺𝗇𝗂𝖾 𝗃𝖾𝖽𝗇𝗈𝗋𝖺𝗓𝗈𝗐𝗈 𝗉𝗋𝗓𝖾𝖽𝗌𝗍𝖺𝗐𝗂𝗈𝗇𝖾 𝗐 𝖬𝖺𝗓𝗈𝗐𝗂𝖾𝖼𝗄𝗂𝗆 𝖨𝗇𝗌𝗍𝗒𝗍𝗎𝖼𝗂𝖾 𝖪𝗎𝗅𝗍𝗎𝗋𝗒 𝗐 𝗋𝖺𝗆𝖺𝖼𝗁 𝖼𝗒𝗄𝗅𝗎 𝖳𝖺𝗇𝗂𝖾𝖼 𝗂 𝖭𝗈𝗐𝖾 𝖬𝖾𝖽𝗂𝖺.
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
𝗠𝗢𝗩_𝗕𝗼𝗱𝘆 𝗟𝗮𝗯 𝖯𝗂𝗈𝗍𝗋 𝖩𝖠𝖭𝖮𝖶𝖢𝖹𝖸𝖪
𝗧𝗮𝗻𝗰𝗲𝗿𝘇𝗲 𝗯𝗶𝗼𝗿𝗮̨𝗰𝘆 𝘂𝗱𝘇𝗶𝗮ł 𝘄 𝗰𝘇𝗲̨𝘀́𝗰𝗶 𝘀𝗰𝗲𝗻𝗶𝗰𝘇𝗻𝗲𝗷:
𝖬𝖺𝗋𝗍𝗒𝗇𝖺 𝖶𝗈́𝗃𝖼𝗂𝗄, 𝖡𝖺𝗌𝗂𝖺 𝖩𝗎𝗇𝗀, 𝖠𝗋𝗂𝗌𝗁𝖺 𝖸𝖺𝗋𝗒𝗁𝗂𝗇𝖺, 𝖬𝖺𝗃𝖺 𝖶𝖾𝗅𝖼
𝗧𝗮𝗻𝗰𝗲𝗿𝘇𝗲 𝗯𝗶𝗼𝗿𝗮̨𝗰𝘆 𝘂𝗱𝘇𝗶𝗮ł 𝘄 𝗻𝗮𝗴𝗿𝗮𝗻𝗶𝗮𝗰𝗵:
𝖲𝗒𝗅𝗐𝗂𝖺 𝖡𝗈𝗋𝖾𝗄, 𝖪𝗅𝖺𝗎𝖽𝗂𝖺 𝖡𝗈𝗋𝗄𝗈𝗐𝗌𝗄𝖺, 𝖹𝗎𝗓𝖺𝗇𝗇𝖺 𝖡𝗎𝗄𝗈𝗐𝗌𝗄𝗂, 𝖮𝗅𝗂𝗐𝗂𝖺 𝖢𝗓𝖺𝗋𝗇𝗈𝖼𝗄𝖺, 𝖩𝖺𝗀𝗈𝖽𝖺 𝖣𝖺̨𝖻𝗋𝗈𝗐𝗌𝗄𝖺, 𝖩𝗈𝖺𝗇𝗇𝖺 𝖣ł𝗎𝗓̇𝗇𝗂𝖾𝗐𝗌𝗄𝖺, 𝖳𝗈𝗆𝖺𝗌𝗓 𝖣𝗈𝗆𝖺𝗇́𝗌𝗄𝗂, 𝖩𝗈𝖺𝗇𝗇𝖺 𝖣𝗋𝗓𝖺𝗌, 𝖬𝗂𝗄𝗈ł𝖺𝗃 𝖥𝖺𝖻𝗂𝗃𝖺𝗇́𝖼𝗓𝗎𝗄, 𝖠𝗋𝗍𝗎𝗋 𝖦𝗈ł𝗎𝖼𝗁, 𝖨𝗓𝖺𝖻𝖾𝗅𝖺 𝖢𝗓𝖾𝗋𝗐𝗂𝗇́𝗌𝗄𝖺, 𝖠𝗇𝗇𝖺 𝖥𝗂𝗃𝖺ł𝗄𝗈𝗐𝗌𝗄𝖺, 𝖬𝖺𝗋𝗍𝗒𝗇𝖺 𝖦𝗈́𝗋𝗇𝗂𝗈𝖼𝗓𝖾𝗄, 𝖪𝖺𝗋𝗈𝗅𝗂𝗇𝖺 𝖪𝗎𝗅𝖾𝗌𝗓𝖺, 𝖮𝗄𝗍𝖺𝗐𝗂𝖺𝗇 Ł𝗎𝗄𝖺𝗌𝗓 𝖪𝗈𝗉𝖼𝗓𝗒𝗇́𝗌𝗄𝗂, 𝖩𝖺𝗇𝖺 𝖭𝖾𝖽𝖾𝗅𝗄𝗈, 𝖪𝖺𝗋𝗈𝗅𝗂𝗇𝖺 𝖪𝗈𝗍𝗐𝖺, 𝖧𝖾𝗅𝖾𝗇𝖺 𝖬𝖺𝖽𝖾𝗃, 𝖠𝗅𝖾𝗄𝗌𝖺𝗇𝖽er 𝖬𝗂𝗍𝗎𝗋𝖺, 𝖭𝖺𝗋𝗍𝗒𝗇𝖺 𝖭𝖺𝖽𝗈𝗅𝗌𝗄𝖺, 𝖣𝗎𝗌𝗂𝖾𝗄 𝖮𝗅𝗌𝗓𝖺𝗇́𝗌𝗄𝗂, 𝖶𝗂𝗄𝗍𝗈𝗋𝗂𝖺 𝖮𝗌𝗍𝗋𝗈𝗐𝗌𝗄𝖺, 𝖹𝗈𝖿𝗂𝖺 𝖯𝖾𝗋𝖾𝗌𝖺𝖽𝖺, 𝖪𝖺𝗋𝗈𝗅𝗂𝗇𝖺 𝖱𝗎𝖽𝗈𝗅𝖿, 𝖹𝗎𝗓𝖺𝗇𝗇𝖺 𝖱𝗎𝗍𝗒𝗇𝖺, 𝖭𝖺𝗍𝖺𝗅𝗂𝖺 𝖪𝗅𝖺𝗆𝖺𝗇𝗇, 𝖪𝗅𝖺𝗋𝖺 Ł𝗎𝖼𝗓𝗇𝗂𝗄, 𝖭𝖺𝗍𝖺𝗅𝗂𝖺 𝖮𝗌𝗂𝖺𝗍𝗒𝗇𝗌𝗄𝖺, 𝖯𝖺𝗍𝗋𝗂𝖼𝗂𝖺 𝖲𝗆𝗈𝗅𝖾𝗇́, 𝖬𝗂𝗅𝖾𝗇𝖺 𝖲𝗎𝗌𝗄𝖺, 𝖨𝗐𝖺 𝖲𝗓𝖼𝗓𝖾𝗉𝖺𝗇𝗂𝖺𝗄, 𝖲𝗓𝗒𝗆𝗈𝗇 𝖲𝗓𝗒𝗆𝖺𝗇́𝗌𝗄𝗂, 𝖯𝖺𝗍𝗋𝗒𝗄 𝖲𝗈𝗃𝗄𝖺, 𝖠𝗀𝖺𝗍𝖺 𝖴𝗋𝖻𝖺𝗇𝗂𝖺𝗄, 𝖪𝖺𝗆𝗂𝗅𝖺 𝖹𝗂𝖾̨𝖻𝖺, 𝖩𝗎𝗅𝗂𝖺𝗇 𝖹𝗎𝖻𝖾𝗄
𝗔𝘀𝘆𝘀𝘁𝗲𝗻𝗰𝗶:
𝖹𝗎𝗓𝖺𝗇𝗇𝖺 𝖥𝗋𝖺𝗇𝖽𝗍, 𝖮𝗄𝗌𝖺𝗇𝖺 𝖯𝖾𝗍𝗋𝗎𝗇𝗂𝖺𝗄, 𝖩𝗎𝗅𝗂𝖺 𝖶𝖺𝗋𝖺𝗄𝗈𝗆𝗌𝗄𝖺, 𝖩𝖺𝗄𝗎𝖻 𝖡𝖺𝗋𝖾𝗃𝖺,
𝗔𝘂𝘁𝗼𝗿𝘇𝘆 𝗱𝘇𝗶𝗲̨𝗸𝘂𝗷𝗮̨
𝖮𝗌𝗄𝖺𝗋 𝖭𝖠𝖶𝖮𝖳𝖪𝖠 (𝖲𝗍𝗎𝖽𝗂𝗈 𝖲́𝖶𝖨𝖳), 𝖠𝗅𝗂𝗌𝖺 𝖬𝖠𝖪𝖠𝖱𝖤𝖭𝖪𝖮 (𝖴𝖬𝖥𝖢), 𝖬𝖺𝖼𝗂𝖾𝗃 𝖬𝖴𝖲𝖨𝖠Ł𝖮𝖶𝖲𝖪𝖨 (𝖥𝗎𝗇𝖽𝖺𝖼𝗃𝖺 𝖱𝗈𝖽𝗓𝗂𝗇𝗒 𝖬𝗎𝗌𝗂𝖺ł𝗈𝗐𝗌𝗄𝗂𝖼𝗁), 𝖤𝗅𝗂𝗓𝖺 𝖪𝖱𝖠𝖪𝖮́𝖶𝖪𝖠,
𝗟𝗮𝗯𝗼𝗿𝗮𝘁𝗼𝗿𝗶𝘂𝗺 𝗥𝗲𝗷𝗲𝘀𝘁𝗿𝗮𝗰𝗷𝗶 𝗧𝗮𝗻́𝗰𝗮 𝗶 𝗖𝗶𝗮ł𝗮 𝘄 𝗥𝘂𝗰𝗵𝘂 – 𝗠𝗢𝗩_𝗕𝗼𝗱𝘆 𝗟𝗮𝗯, 𝗍𝗈 𝖺𝗋𝗍𝗒𝗌𝗍𝗒𝖼𝗓𝗇𝗈-𝖻𝖺𝖽𝖺𝗐𝖼𝗓𝗒 𝗉𝗋𝗈𝗃𝖾𝗄𝗍 𝗄𝗍𝗈́𝗋𝖾𝗀𝗈 𝖼𝖾𝗅𝖾𝗆 𝗃𝖾𝗌𝗍 𝗌𝗒𝗇𝖾𝗋𝗀𝗂𝖺 𝖽𝗓𝗂𝖺ł𝖺𝗇́ 𝗍𝗐𝗈́𝗋𝖼𝗈́𝗐 𝗐𝗂𝗓𝗎𝖺𝗅𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗓𝖾 𝗌́𝗋𝗈𝖽𝗈𝗐𝗂𝗌𝗄𝗂𝖾𝗆 𝗍𝖺𝗇𝖼𝖾𝗋𝗓𝗒 𝗂 𝖼𝗁𝗈𝗋𝖾𝗈𝗀𝗋𝖺𝖿𝗈́𝗐. 𝖩𝖾𝗀𝗈 𝗓𝖺𝗆𝗂𝖾𝗋𝗓𝖾𝗇𝗂𝖾𝗆 𝗃𝖾𝗌𝗍 𝗉𝗈𝗌𝗓𝖾𝗋𝗓𝖺𝗇𝗂𝖾 𝗌𝗉𝖾𝗄𝗍𝗋𝗎𝗆 𝖽𝗓𝗂𝖺ł𝖺𝗇́ 𝖼𝗁𝗈𝗋𝖾𝗈𝗀𝗋𝖺𝖿𝗂𝖼𝗓𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗈 𝗇𝗈𝗐𝗈𝖼𝗓𝖾𝗌𝗇𝖾 𝗍𝖾𝖼𝗁𝗇𝗂𝗄𝗂 𝗇𝖺𝗀𝗋𝖺𝗇𝗂𝗈𝗐𝖾 𝗂 𝗋𝖾𝗃𝖾𝗌𝗍𝗋𝖺𝖼𝗒𝗃𝗇𝖾 𝖻𝖺𝗓𝗎𝗃𝖺̨𝖼𝖾 𝗇𝖺 𝖺𝗅𝗀𝗈𝗋𝗒𝗍𝗆𝖺𝖼𝗁 𝗂 𝖽𝖾𝗍𝖾𝗄𝗍𝗈𝗋𝖺𝖼𝗁 𝗋𝗎𝖼𝗁𝗎. 𝖶𝗂𝖾𝗋𝗓𝗒𝗆𝗒, 𝗓̇𝖾 𝖼𝗂𝖺ł𝗈 𝗃𝖾𝗌𝗍 𝗃𝖾𝖽𝗇𝗒𝗆 𝗓 𝗈𝗌𝗍𝖺𝗍𝗇𝗂𝖼𝗁 𝖻𝖺𝗌𝗍𝗂𝗈𝗇𝗈́𝗐 𝗁𝗎𝗆𝖺𝗇𝗂𝗓𝗆𝗎 𝗂 𝗐𝗒𝗆𝖺𝗀𝖺 𝗉𝗈𝗀ł𝖾̨𝖻𝗂𝗈𝗇𝖾𝗃 𝗋𝖾𝖿𝗅𝖾𝗄𝗌𝗃𝗂 𝗂𝗇𝗍𝖾𝗅𝖾𝗄𝗍𝗎𝖺𝗅𝗇𝖾𝗃 𝗂 𝖺𝗋𝗍𝗒𝗌𝗍𝗒𝖼𝗓𝗇𝖾𝗃. 𝖹𝖺ł𝗈𝗓̇𝗒𝖼𝗂𝖾𝗅𝖾𝗆 𝗅𝖺𝖻𝗈𝗋𝖺𝗍𝗈𝗋𝗂𝗎𝗆 𝗃𝖾𝗌𝗍 𝖯𝗂𝗈𝗍𝗋 𝖩𝖠𝖭 𝖩𝖺𝗇𝗈𝗐𝖼𝗓𝗒𝗄 – 𝖺𝗋𝗍𝗒𝗌𝗍𝖺 𝗐𝗂𝗓𝗎𝖺𝗅𝗇𝗒 𝗈𝗋𝖺𝗓 𝗐𝗒𝗄ł𝖺𝖽𝗈𝗐𝖼𝖺 𝖠𝗄𝖺𝖽𝖾𝗆𝗂𝗂 𝖶𝖨𝖳 𝗉𝗈𝖽 𝖺𝗎𝗌𝗉𝗂𝖼𝗃𝖺𝗆𝗂 𝖯𝖠𝖭 𝗈𝗋𝖺𝗓 𝖪𝖺𝗍𝖾𝖽𝗋𝗒 𝖥𝗈𝗍𝗈𝗀𝗋𝖺𝖿𝗂𝗂 𝗂 𝖭𝗈𝗐𝗒𝖼𝗁 𝖬𝖾𝖽𝗂𝗈́𝗐 𝖴𝖶. 𝖳𝗐𝗈́𝗋𝖼𝖺 𝖿𝗂𝗅𝗆𝗈́𝗐 𝗓 𝗓𝖺𝗄𝗋𝖾𝗌𝗎 𝗍𝖺𝗇́𝖼𝖺 𝗂 𝗋𝗎𝖼𝗁𝗎, 𝗆𝗎𝗅𝗍𝗂𝗆𝖾𝖽𝗂𝖺𝗅𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗆𝖺𝗉𝗉𝗂𝗇𝗀𝗈́𝗐 𝗌́𝗐𝗂𝖾𝗍𝗅𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗋𝖾𝖺𝗅𝗂𝗓𝗈𝗐𝖺𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗐 𝗇𝗂𝖾𝖽𝗈𝗌𝗍𝖾̨𝗉𝗇𝗒𝖼𝗁 𝗋𝖾𝗃𝗈𝗇𝖺𝖼𝗁 𝗀𝗅𝗈𝖻𝗎 (𝖠𝗋𝗄𝗍𝗒𝗄𝖺, 𝗉𝗎𝗌𝗍𝗒𝗇𝗂𝖺 𝖶𝖺𝖽𝗂 𝖱𝗎𝗆, 𝖬𝖺𝗋𝗈𝗄𝗈) 𝖺 𝗍𝖺𝗄𝗓̇𝖾 𝖺𝗎𝗍𝗈𝗋 𝗌𝗓𝖾𝗋𝖾𝗀𝗎 𝗉𝗋𝖺𝖼 𝗓 𝖽𝗓𝗂𝖾𝖽𝗓𝗂𝗇𝗒 𝗌𝗍𝗋𝖾𝖾𝗍 𝖺𝗋𝗍𝗎.
𝘗𝘳𝘢𝘤𝘦 𝘓𝘢𝘣𝘰𝘳𝘢𝘵𝘰𝘳𝘪𝘶𝘮 𝘻𝘰𝘴𝘵𝘢ł𝘺 𝘰𝘣𝘫𝘦̨𝘵𝘦 𝘴𝘵𝘺𝘱𝘦𝘯𝘥𝘪𝘶𝘮 𝘔𝘪𝘯𝘪𝘴𝘵𝘳𝘢 𝘒𝘶𝘭𝘵𝘶𝘳𝘺 𝘪 𝘋𝘻𝘪𝘦𝘥𝘻𝘪𝘤𝘵𝘸𝘢 𝘕𝘢𝘳𝘰𝘥𝘰𝘸𝘦𝘨𝘰 𝘸 𝘳𝘢𝘮𝘢𝘤𝘩 𝘱𝘳𝘰𝘨𝘳𝘢𝘮𝘶 𝘸𝘴𝘱𝘪𝘦𝘳𝘢𝘯𝘪𝘢 𝘥𝘻𝘪𝘢ł𝘢𝘭𝘯𝘰𝘴́𝘤𝘪 𝘱𝘰𝘥𝘮𝘪𝘰𝘵𝘰́𝘸 𝘴𝘦𝘬𝘵𝘰𝘳𝘢 𝘒𝘶𝘭𝘵𝘶𝘳𝘺 𝘪 𝘗𝘳𝘻𝘦𝘮𝘺𝘴ł𝘰́𝘸 𝘒𝘳𝘦𝘢𝘵𝘺𝘸𝘯𝘺𝘤𝘩 𝘯𝘢 𝘳𝘻𝘦𝘤𝘻 𝘴𝘵𝘺𝘮𝘶𝘭𝘰𝘸𝘢𝘯𝘪𝘢 𝘳𝘰𝘻𝘸𝘰𝘫𝘶 𝘸 𝘳𝘢𝘮𝘢𝘤𝘩 𝘒𝘳𝘢𝘫𝘰𝘸𝘦𝘨𝘰 𝘗𝘭𝘢𝘯𝘶 𝘖𝘥𝘣𝘶𝘥𝘰𝘸𝘺 𝘪 𝘡𝘸𝘪𝘦̨𝘬𝘴𝘻𝘦𝘯𝘪𝘢 𝘖𝘥𝘱𝘰𝘳𝘯𝘰𝘴́𝘤𝘪.
WIECZÓR 5 / BURDEN Attila Rónai, Roland Géczy //MIAZGA h.art company
BURDEN Attila Rónai, Roland Géczy
Duet opowiada o prawdziwej i szczerej przyjaźni, jednocześnie ukazując lekką i swobodną więź między dwojgiem tancerzy. Poprzez akceptację i kompromisy artyści tworzą bezpieczną przestrzeń, w której mogą otworzyć się i być w pełni sobą.
„Burden” podkreśla znaczenie otaczania się właściwymi ludźmi – takimi, przy których można zdjąć maski noszone na co dzień, które mają umożliwić dopasowanie się do społeczeństwa lub budowanych relacji. Przesłanie jest jasne: warto dbać o bliskie relacje i pielęgnować je, ponieważ nikt nie jest w stanie uratować się sam – ale możemy ocalić siebie nawzajem. Chodzi o znalezienie równowagi między troską o siebie a gotowością do wspierania innych ludzi.
Ponieważ wykonawcy wywodzą się ze środowiska miejskiego, ich ruch łączy w sobie cechy różnych stylów tańca, tworząc podróż pełną głębokich i wyrazistych ruchów.
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
choreografia: Attila Rónai & Roland Géczy
tancerze: Attila Rónai & Roland Géczy
muzyka: Hámor József
kostiumy, reżyseria światła: Attila Rónai & Roland Géczy
trailer: Kristóf Deák, montaż Attila Rónai & Roland Géczy
MIAZGA h.art company
[ENTER]
Nerd alert!
[ENTER]
Miazga – program, który odpowiada za kodowanie ciągłości procesów zachodzących w ciele człowieka. Miazga to centrum zarządzania organizmem, skupione wokół ośrodkowego układu nerwowego. Fizjologiczne i społeczne mechanizmy, które zachodzą w Miazdze, są poddawane analizie, interpretacji i eksploatacji przez Awatary. Używają one języka programowania Brainfuck, który stanowi narzędzie choreograficzne odpowiadające za strukturę, tempo i podejmowane przez Awatary decyzje.
[ENTER]
UWAGA! Ty też jesteś częścią Miazgi.
[WYJŚCIE]
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
reżyseria, choreografia, performance: Stanisław Bulder, Artur Grabarczyk
koncept: Artur Grabarczyk
kostiumy: Stanisław Bulder
muzyka: Zuzanna Henclik, Bartosz Kalwasiński
wizualizacje: Gary Garnowski
identyfikacja wizualna i dokumentacja: Maria Łozińska
reżyseria światła: Stanisław Bulder, Artur Grabarczyk
realizacja światła: Filip Ejsmont
zdjęcia: Zuzanna Czaplak
koordynacja produkcji / h.art: Beata Miernik
wsparcie dramaturgiczne / opieka merytoryczna: Katarzyna Kania
produkcja: Instytut Kultury Miejskiej w Gdańsku, h.art company, Stacja Orunia GAK
Spektakl MIAZGA powstał w ramach programu Przestrzenie Sztuki – Taniec, którego operatorem w Gdańsku w roku 2024 jest Instytut Kultury Miejskiej. Program Przestrzenie sztuki jest finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, realizowany przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
WIECZÓR 6 / ŚP. NIC / Ewa Kowalczyk i Zuzanna Meyer
Popołudniami Kobieta opowiada Rowerowi o swoich problemach. W jej życiu ludzi płynnie zastąpiły przedmioty. Kim staje się Rower? Czego Kobieta w nim szuka?
Każda z nas (Ewa i Zuza) znalazła się w piwnicy. Psychicznej. W kryzysie tożsamościowym sprzężonym z kryzysem twórczym, sprzężonym z kryzysem życia osobistego połączyłyśmy siły by stworzyć w naszej piwnicy swój nowy świat.
Autofikcyjny eksperyment autoironiczno-sceniczny z autorskich tekstów.
Skreślanie i pisanie na nowo to pisanie siebie łatwe jak edycja dokumentu.
Gdzie jestem bardziej?
Gdzie jest mnie więcej?
W uczuciach od myśli czy uczuciach od ciała?
Jest cisza. Jest samotność. Jest absurdalno–ironiczny melodramat. Nie da się wyjść z piwnicy bez doświadczenia mroku.
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
Koncepcja i choreografia: Ewa Kowalczyk, Zuzanna Meyer,
Wykonanie: Ewa Kowalczyk, Zuzanna Meyer, Joanna Dębska, Nadine Gregor, Karolina Kotwa, Dominika Serwin i Dawid Sozański.
Obsługa świateł: Angelika Bosacka
WIECZÓR 7 5 Dakiń / Idziemy, bo miejsce, do którego należałyśmy przestało istnieć, zanim zdążyłyśmy je nazwać
Program:
„5 Dakiń” – reżyseria Hanna Jurczak (20 min)
“Idziemy, bo miejsce do którego należałyśmy przestało istnieć zanim zdążyłyśmy je nazwać” – Andżelika Fafanów, Zofia Żwirblińska (45 min)
„5 Dakiń” reż. Hanna Jurczak
Performance opiera się na idei Współtworzenia. W improwizowanym ruchu tancerki reprezentują elementy tybetańskiej Mandali Pięciu Dakiń: cztery kierunki świata i przestrzeń, pięć żywiołów, Światło i Cień. Muzyka Bartosza Ługowskiego podkreśla każdy z aspektów, a z ich alchemicznego połączenia wyłania się Pełnia.
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
Reżyseria: Hanna Jurczak
Taniec: Marta Jakimicha, Joanna Pawłowska, Kamila Zięba, Weronika Banul, Katarzyna Burzyńska/Darya Melekh
Muzyka: Bartosz Ługowski
/////
“Idziemy, bo miejsce do którego należałyśmy przestało istnieć zanim zdążyłyśmy je nazwać” Andżelika Fafanów, Zofia Żwirblińska
Dzisiejszy świat zalewa fala migracji. Europa od 2015 r. doświadcza kryzysu. Od czasów II wojny światowej nie zanotowano tak dużej ilości wniosków o azyl. Potrzeba przymusowej migracji wciąż wzrasta. Ludzie masowo przenoszą się, przemieszczają, przesiedlają, zarówno z powodów politycznych, jak i społecznych czy środowiskowych. Wokół drogi rozgrywają się największe rozterki tego świata. Kroczenie, chód staje się podstawą bytowania wielu wykluczonych jednostek. W obliczu wyzwań jakie stawiają nam uwikłania społeczno-polityczne, ale także te wewnętrzne, człowiecze szukamy sposobu na poruszenie tematu tego momentu zawieszenia, momentu, w którym człowiek w drodze oddaje się nieustannej, zróżnicowanej rytmicznie i emocjonalnie podróży. Wędruje. Poszukuje. Stara się znaleźć swoje miejsce na ziemi. Doświadczenie migracji jest doświadczeniem ponadpokoleniowym. Przenoszona postpamięć wiecznego chodu staje się elementem budującym tożsamość współczesnych społeczeństw. Zakotwiczone w realiach XXI wieku chcemy przyjrzeć się tragedii ciała uchodźczego. To opowieść o przywiązaniu, o niemocy odejścia od wewnętrznej, wsobnej tradycji. Odwołując się do tych doświadczeń, próbujemy zrozumieć jakie prawdy pokoleniowe odsłania przed nami współczesny koczownik.
“Idzie. Idę. Może chciałabym zostać i uwierzyć ale muszę chodzić. Chodzenie nie jest moją pasją, bardziej koniecznością i obowiązkiem. Lubię wracać, często myślą jestem gdzie byłam. Wrócić? — Wara. Pójść? — gdzie? Miałam uwierzyć w odejście, odeszłam. Kazano mi iść. Idę”.
Piotr Odmieniec Włast
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
Choreografia, kostiumy, scenografia, taniec: Andżelika Fafanów, Zofia Żwirblińska
Wydarzenie na FB: https://fb.me/e/7mVWYi98y
WIECZÓR 8 “ABSTRACTUM – relacje geometrii
“ABSTRACTUM – relacje geometrii”
Projekt audiowizualny ABSTRACTUM – relacje geometrii składać się będzie z kilku utworów na fortepian i wizualizacje oraz tańca. Motywem przewodnim muzyki i obrazu będzie szeroko pojęta sztuka abstrakcyjna, geometryczna XX wieku, inspirowana twórczością m.in.: Mondriana, El Lissitzky’ego, Sophie Taeuber Arp czy Franka Stelli – i jej odzwierciedlenia w sztukach muzycznych i plastycznych.
Projekt przygotowany przez artystki i wykładowczynie akademickie – Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Uniwersytetu w Siedlcach – zakłada stworzenie koncertu – performansu granego na żywo.
Warstwę choreograficzną przygotuje i wykona Agata Pankowska, Aleksandra Dziurosz oraz Monika Sojka wraz w zaproszonymi studentami UMFC. W muzyce autorstwa Anny Ignatowicz-Glińskiej i Aldony Nawrockiej odnajdziemy kreacje przestrzeni dźwiękowych, inspirowane wspólnymi dla muzyki i sztuk plastycznych zagadnieniami struktury, barwy i rytmu.
Warstwa wizualna, autorstwa Pauli Jaszczyk to forma multimedialnej projekcji. Splatać się w niej będą echa geometrii z abstrakcyjnie ujętą sekwencją ruchu tancerzy.
TWÓRCZYNIE I TWÓRCY
Paula Jaszczyk – wizualizacje
Aleksandra Dziurosz – choreografia
Monika Sojka – choreografia
Agata Pankowska – choreografia
Anna Lewicka-Capiga – fortepian
Aldona Nawrocka-Woźniak – kompozycja, fortepian
Anna Ignatowicz-Glińska – kompozycja
Studenci UMFC
występują: Występują: Paula Jaszczyk, Anna Lewicka-Capiga, Anna Ignatowicz-Glińska, Aldona Nawrocka-Woźniak, Aleksandra Dziurosz, Monika Sojka, Agata Pankowska, Anna Karabela, Aleksandra Bożek, Kinga Flisek, Maja Migała, Joanna Śnieg, Helena Sojka
Monika Sojka – choreografia do utworu ” Molekuły” Aldony Nawrockiej
wykonawcy: Aleksandra Bożek, Kinga Flisek, Anna Karabela, Maja Migała, Helena Sojka, Joanna Śnieg
Wydarzenie na FB: https://fb.me/e/3LdWVTi42
